Džavid Šabović

Šabović: Očuvati Plavske rijeke i druge prirodne resurse

Poslanik SDP-a i predsjednik Opštinskog odbora SDP-a u Plavu Džavid Šabović saopštio je da se protivi izgradnji mini hidroelektrana na plavskim rijekama, jer u njima vidi potencijalnu štetu kako za građane, tako i za biljni i životinjski svijet na tom području.

Šabović je saopštio da je kao i većina Plavljana, u početku očekivao da se radi o društvenom interesu, od kojeg će njegovi sugrađani imati korist, međutim kako kaže ispostavilo se baš suprotno i danas je očigledno,  da se u slučaju izgradnje ovih hidroelektrana ne radi o nikakvom javnom interesu ili interesu lokalne zajednice, već o privatnom projektu ”tatinih sinova” kojima je cilj iskoristiti plavske resurse za punjenje vlastitih dzepova.

Šabović navodi da je na žalost kako u Plavu tako i u ostatku Crne Gore ostalo još ”voda i šume” od onoga što može da se pokrade, pa navodi da podržava svaki vid iskazivanja nezadovoljstva i borbe radi očuvanja Plavskih rijeka i drugih prirodnih resursa, međutim potencira da svaki vid otpora treba ostati u granicama zakona.

“Ne želim da ovom prilikom pošaljem bilo kakvu poruku koja može dodatno uznemiriti već izrevoltirane građane Plavske opštine i opština sa sjevera, ali želim da jasno stavim do znanja onima koji nas decenijama iseljavaju,  iselili nas jesu, ali nisu sve, u Plavu je ostalo još uvijek onih koje nijesu kupili,koji su spremni da podignu svoj glas, da štite i čuvaju zemlju svojih predaka, pa nije baš mudro testirati njihovo strpljenje”, istakao je Šabović u izjavi dostavljenoj Portalu Analitika.

Izvor: Portal Analitika

mirko-pavicevic

Pavićević: Svjesni su da će im naša partija pomrsiti račune

Predsjednik OO SDP Berane Mirko Pavićević tvrdi da je u Beranama na sceni prava otimačina birača od partija koje participiraju u državnoj vlasti.

“Mislim da ni u jednoj zemlji svijeta, gdje vladaju parlamentarni zakoni, nije zabilježen tako brutalan pohod aktivista vladajućih crnogorskih partija na birače kao što je to slučaj u Beranama. Ljudi žive u strahu, pa zato i izbjegavaju da objelodane sve ono što im se nudi od pojedinih moćnika. No, siguran sam da će ubrzo izaći na vidjelo brojne afere koje svjedoče čime se sve služe aktivisti tih partija. Oni su ciljno krenuli i na birače SDP-a znajući da će im naša partija, u koaliciji sa drugim političkim subjektima ili samostalno, pomrsiti račune” – naglasio je Pavićević.

Izvor: Dan

ranko 3

Krivokapić: Istorijski izazovi za građansku opoziciju

Pred građanskom opozicijom 2018. godina je istorijski izazov. Napravljen je već istorijski korak koji se, nažalost, ne vidi dovoljno, a to je da se okupila građanska opozicija koja je jača od DPS-a, naveo je Ranko Krivokapić.

Po­li­tič­ka kri­za kao osnov za sve dru­ge kri­ze je sve du­blja. Cr­na Go­ra se stal­no za­du­žu­je dok dru­ge ze­mlje u re­gi­o­nu sma­nju­ju svoj dug, eko­no­mi­ja Cr­na Go­re to­ne sve du­blje i du­blje. Iz­nad sve­ga, Cr­ne Go­ra gu­bi gra­đa­ne i osno­ve smi­sla ži­vlje­nja i raz­vo­ja, oci­je­nio je ju­če na sku­pu u Ul­ci­nju Pred­sjed­nik So­ci­jal­de­mo­krats­ke par­ti­je Cr­ne Go­re Ran­ko Kri­vo­ka­pić.
On je is­ta­kao da je Cr­na Go­ra pred iza­zo­vom 2018. go­di­ne.

– I za­to je pred gra­đan­skom opo­zi­ci­jom isto­rij­ski iza­zov. Na­pra­vljen je već isto­rij­ski ko­rak ko­ji se, na­ža­lost, ne vi­di do­volj­no, a to je da se oku­pi­la gra­đan­ska opo­zi­ci­ja ko­ja je ja­ča od DPS-a, po pr­vi put u isto­ri­ji Cr­ne Go­re. Gra­đan­ska opo­zi­ci­ja svih onih ko­ji se ne­ka­da ni­je­su sla­ga­li, a sa­da su po­sve­će­ni ne­za­vi­snoj, gra­đan­skoj i evro­a­tlant­skoj Cr­noj Go­ri. Nje­no oku­plja­nje će do­ni­je­ti sna­gu ko­ja mo­že da ob­no­vi Cr­nu Go­ru i to­me je po­sve­ćen SDP. Ka­ko smo ne­ka­da oku­pi­li gra­đan­ske sna­ge po­sli­je ras­pa­da Ju­go­sla­vi­je i po­ra­za he­ge­mo­ni­stič­kih po­li­ti­ka, ta­ko i sa­da že­li­mo sa dru­gi­ma, rav­no­prav­no i udru­že­ni, da gra­di­mo Cr­nu Go­ru – ka­zao je Kri­vo­ka­pić.
On je oci­je­nio da je Cr­na Go­ra u si­gur­nom sta­tu­su, ali ni­je dr­ža­va u ko­ju se do­la­zi, ži­vi i ra­di, ne­go ze­mlja ko­ja se uru­ša­va.
– Uru­še­ne su sve in­sti­tu­ci­je, uru­šen je par­la­men­ta­ri­zam, ne­ma Vla­de ko­ja mo­že sa­ma da do­ne­se od­lu­ke, po­sto­ji vla­snik DPS-a ko­ji od­lu­ču­je o sve­mu u ovoj dr­ža­vi. Udru­ži­va­nje i za­jed­ni­štvo gra­đan­ske opo­zi­ci­je mo­že do­ni­je­ti je­di­ni mo­gu­ći put Cr­ne Go­re ka pra­vom evrop­skom pri­pa­da­nju. Iz­nad sve­ga je naj­va­žni­je da Cr­na Go­ra poč­ne da se ob­na­vlja i raz­vi­ja, da ovo bu­de ze­mlja prav­de i pri­stoj­nog po­sla – za­klju­čio je Kri­vo­ka­pić.

Izvor: Dan

Jadranka Vojinović

Vojinović: Dan Podgorice u znaku nevidljivog napretka

Podgorica će svoj dan obilježiti u nevidljivoj odjeći tzv. napretka koju joj DPS sa svojim satelitima samo na riječima kitnjasto kroji od izbora do izbora.

Podsjećam da je SDP svojim argumentovanim stavovima i aktivnostima spriječio pokušaj upravljačkih struktura grada i “Vodovoda i kanalizacije” da nametnu poskupljenje cijene vode domaćinstvima Glavnog grada i izvrše dodatni udar na budžete građana. U tom kontekstu dodatno se pokazala nekompetentnost upravljačkih struktura gradskih preduzeća, da i pored prekomjernog broja zaposlenih, svoje poslovanje baziraju samo na iznalaženju načina kako da što više uzmu od građana.

Poražavajuća je činjenica da lokalna vlast u Podgorici na godišnjem nivou izdvaja znatne sume iz budžeta građana da bi takvim upravljačkim strukturama obezbjedila finansiranje samo prekobrojno zaposlenih. U svim iole uređenim zemljama preduzeća koja se bave upravljanjem otpadom, reciklažom, čistoćom, vodosnabdjevanjem su giganti koji finasniraju i doniraju društvene potrebe građana. Samo kod nas je obrnuto. Za 2018.god. planirano je povećanje projektovanog budžeta i to za skoro 4.000.000,00 € više u odnosu na budžet Glavnog grada za 2017.god. Teret ovakvog plana za uvećanje budžeta će opet pasti na račun građana Podgorice i oko 9.5 hiljada privrednih društava koja posluju u Glavnom gradu, pri čemu je značajan dio privrednika u blokadi poslovanja.

Dokaz da DPS lokalnu vlast Glavnog grada ne zanimaju uslovi u kojima posluje mali i srednji biznis Podgorice je i njihovo izgiravanje propisa i odbijanje SDP predloga da se izvrši linearno smanjenje svih loklalnih komunalnih taksi za 20%, kao i ukidanje pojedinih nameta vezanih za pristup lokalnim putevima privrednoj grani Podgorice.

Kao što se vidi i iz samih primitaka planiranog budžeta ovo smanjenje ne bi znatno uticalo na sam budžet Glavnog grada ali bi činilo veliku olakšicu privrednicima. SDP hrabri činjenica da građani Glavnog grada prepoznaju i podržavaju inicijative koje sprovodimo, te smo na taj način zajedno tokom ove kalendarske godine uspijeli da pokrenemo priču nedostataka kapaciteta vrtića, škola i ambulanti na teritoriji Glavnog grada. Na ovaj način smo natjerali vladajuću strukturu da se konačno pokrene sa tačke izbornih obećanja i pristupi konkretizaciji projekata izgradnje ovih kapaciteta.

Godinama u nazad građani Starog aerodroma, Dinoša, Kakaritske gore, Rogama i Milješa svjedoče svakodnevnim ekološkim incidentima nezakonitog spaljivanja guma i oblaka crnog dima koji obavija njihove domove.

Na njihovu žalost i pored svih usvojenih državnih strateških dokumenata i propisa vezanih za upravljanje otpadom, i obaveza koje gradske vlasti imaju po tom pitanju, i dalje vladajuća struktura lopticu odgovornosti prebacuje između gradske uprave i nadležnih državnih institucija. Na sreću, građani Podgorice će bahatu DPS vlast i njene satelite na proljećnim izborima naredne godine poslati u opozicione klupe, imajući u vidu da mnogi iz ove vladajuće strukture već griju optuženičke.

Jadranka Vojinović

Odbornica SDP u Skupštini Glavnog grada

mirko-pavicevic

Pavićević: Fiskulturom se bave u učionicama

OŠ „RADOMIR MITROVIĆ” U BERANAMA ČETIRI DECENIJE BEZ SALE ZA FIZIČKO

Zašto u Ministarstvu prosvjete godinama ignorišu ovaj problem? Pozivamo ih da konačno shvate ozbiljnost situacije i izdvoje sredstva za izgradnju fiskulturne sale, naglasio je Mirko Pavićević.

BE­RA­NE – Iz be­ran­skog od­bo­ra So­ci­jal­de­mo­krast­ke par­ti­je sa­op­šti­li su da je kraj­nje ne­pri­mje­re­no što Osnov­na ško­la „Ra­do­mir Mi­tro­vić“, ko­ja bro­ji pre­ko 900 uče­ni­ka, ne­ma fi­skul­tur­nu sa­lu. Is­ta­kli su da je to po­tvr­da da nad­le­žne in­sti­tu­ci­je za­du­že­ne da vo­de ra­ču­na o fi­zič­koj kul­tu­ri i obra­zo­va­nju dje­ce de­ce­ni­ja­ma za­tva­ra­ju oči pred broj­nim in­fra­struk­tur­nim pro­ble­mi­ma s ko­ji­ma se su­o­ča­va­ju vas­pit­no-obra­zov­ne usta­no­ve.
– Osnov­na ško­la „Ra­do­mir Mi­tro­vić“ po­če­la je sa ra­dom da­le­ke 1976. go­di­ne, ali ni do da­na­šnjih da­na ni­je do­bi­la fi­skul­tur­nu sa­lu. Zbog to­ga uče­ni­ci ko­ji po­ha­đa­ju ovu ško­lu ča­so­ve fi­zič­kog vas­pi­ta­nja odr­ža­va­ju u uslo­vi­ma ne­pri­mje­re­nim sa­vre­me­nom obra­zo­va­nju. Ča­so­vi fi­zič­kog se odr­ža­va­ju u uči­o­ni­ca­ma ili u pot­pu­no ne­a­de­kvat­nim pro­sto­ri­ja­ma i na po­li­go­ni­ma. Za­što od­go­vor­ni u Mi­ni­star­stvu pro­svje­te go­di­na­ma ig­no­ri­šu ovaj pro­blem? Po­zi­va­mo ih da ko­nač­no shva­te ozbilj­nost si­tu­a­ci­je i opre­di­je­le sred­stva za iz­grad­nju fi­skul­tur­ne sa­le u okvi­ru po­me­nu­te ško­le – na­gla­sio je pred­sjed­nik OO SDP-a Mir­ko Pa­vi­će­vić.

Di­rek­tor Osnov­ne ško­le „Ra­do­mir Mi­tro­vić“ Ra­do­mir Jo­čić po­tvr­dio je da usta­no­va na či­jem se če­lu na­la­zi ne­ma fi­skul­tur­nu sa­lu, is­ti­ču­ći da na­stav­no oso­blje po­ku­ša­va na naj­bo­lji mo­gu­ći na­čin da na­do­mje­sti ovaj ne­do­sta­tak.
– Tač­no je da na­ša ško­la ne­ma fi­skul­tur­nu sa­lu i da taj pro­blem da­ti­ra još od iz­grad­nje objek­ta. Ko­ri­ste­ći po­li­go­ne ko­ji­ma ras­po­la­že­mo, na­sto­ji­mo da se ča­so­vi fi­zič­kog vas­pi­ta­nja odr­ža­va­ju na naj­bo­lji mo­gu­ći na­čin, ona­ko ka­ko to pla­no­vi na­la­žu. S ovim pro­ble­mom je upo­zna­to Mi­ni­star­stvo pro­svje­te, ta­ko da se iskre­no na­da­mo da će se u na­red­nom pe­ri­o­du na­ći mo­guć­nost za do­grad­nju fi­skul­tur­ne sa­le – na­gla­sio je Jo­čić.
Uče­ni­ci OŠ „Ra­do­mir Mi­tro­vić” svo­je­vre­me­no su za odr­ža­va­nje ča­so­va fi­zič­kog vas­pi­ta­nja ko­ri­sti­li grad­sku sport­sku dvo­ra­nu ko­ja se na­la­zi­la u ne­po­sred­noj bli­zi­ni. Me­đu­tim, 2011. go­di­ne, usled obil­nih sni­je­žnih pa­da­vi­na, do­šlo je do uru­ša­va­nja dvo­ra­ne, pa su uče­ni­ci osta­li us­kra­će­ni i za tu mo­guć­nost. Pri­je če­ti­ri de­ce­ni­je pri­li­kom iz­grad­nje škol­skog objek­ta po­sta­vlje­ni su be­ton­ski stu­bo­vi kao osno­va bu­du­će fi­skul­tur­ne sa­le, ali se od iz­grad­nje od­u­sta­lo iz ne­po­zna­tih raz­lo­ga.
Pa­vi­će­vić tvr­di da je i ovaj pri­mjer po­tvr­da da Vla­da uop­šte ne vo­di ra­ču­na o rav­no­mjer­nom re­gi­o­nal­nom raz­vo­ju Cr­ne Go­re.

Sva­ki dan slu­ša­mo ka­ko Vla­da ula­že mak­si­mal­ne na­po­re da se u svim dje­lo­vi­ma Cr­ne Go­re stvo­re od­go­va­ra­ju­ći uslo­vi za ži­vot. Me­đu­tim, to su sa­mo de­kla­ra­tiv­na za­la­ga­nja, jer je vi­še ne­go oči­gled­no da je sje­ver­ni re­gi­on pot­pu­no za­po­sta­vljen u od­no­su na dru­ge dje­lo­ve Cr­ne Go­re, o če­mu svje­do­či i grad­ska ško­la u Be­ra­na­ma ko­ja, sa bli­zu hi­lja­du uče­ni­ka, ne­ma fi­skul­tur­nu sa­lu – is­ta­kao je Pa­vi­će­vić.

Pod­ruč­no odje­lje­nje van funk­ci­je

Pa­vi­će­vić je ka­zao da mje­šta­ni pri­grad­ske Mje­sne za­jed­ni­ce Do­nje Lu­ge, ko­ja bro­ji 3.000 sta­nov­ni­ka, već dvi­je go­di­ne tra­že od Mi­ni­star­stva pro­svje­te da u što kra­ćem ro­ku pre­du­zme od­go­va­ra­ju­će mje­re u ci­lju re­kon­struk­ci­je ru­i­ni­ra­ne škol­ske zgra­de u nji­ho­vom mje­stu, ko­ja je ra­di­la kao pod­ruč­no odje­lje­nje ško­le „Ra­do­mir Mi­tro­vić”. On je pod­sje­tio da je ova ško­la, zbog do­tra­ja­log objek­ta, za­tvo­re­na za upo­tre­bu i da đa­ci na­sta­vu po­ha­đa­ju u pro­sto­ri­ja­ma Sa­o­bra­ćaj­nog fa­kul­te­ta, uda­lje­nog ne­ko­li­ko ki­lo­me­ta­ra od cen­tra na­se­lja.
– Škol­ska zgra­da u Do­njim Lu­ga­ma je već go­di­na­ma u ka­ta­stro­fal­nom sta­nju. Kraj­nje je ne­pri­mje­re­no što se ra­ni­je ni­je kre­nu­lo s re­kon­struk­ci­jom. Za­to od Mi­ni­star­stva pro­sje­te, lo­kal­ne upra­ve i upra­ve ško­le tra­ži­mo da ubr­za­ju neo­p­hod­ne ak­tiv­no­sti ka­ko bi dje­ca iz ovog na­se­lja idu­ću škol­sku go­di­nu do­če­ka­la u uči­o­ni­ca­ma ko­je će is­pu­nja­va­ti sve neo­p­hod­ne uslo­ve za ade­kvat­no od­vi­ja­nje na­sta­ve – ka­zao je Pa­vi­će­vić, pod­sje­ća­ju­ći da je zgra­da o ko­joj je ri­ječ na­pra­vlje­na pri­je 70 go­di­na, za­hva­lju­ju­ći ra­du i sa­mo­do­pri­no­si­ma mje­šta­na.

Izvor: Dan

kotor

SDP Kotor: Od Kotora htjeli da naprave vlasništvo – Luku prve banke

Progresivna demencija OO  DPS Kotor nas opet navodi da ih podsjećamo na nedjela za koja su zaslužni.

„Pink partija“ zaboravlja da je njihov lokalni lider, inače osuđen za šverc oružja, svojevremeno zastupao klijente protiv Opštine Kotor i, gle čuda, oteo Opštini imovinu.

„ Pink partija“ zaboravlja da je Prva sestra zastupala opštinu po istom aranžmanu , kao i  „sporna“ advokatica čiji se ugovor transparentno proklamuje ovih dana u medijima, pa im nije smetalo. Jedina „greška“  u koracima nove zastupnice je pokretanje i rješavanje predmeta OKG DPS FK „Bokelj“ u korist grada. Znamo da vas  boli, ali moralo se stati na kraj DPS (Decenijskoj Pohari Stanovništva). Izostavili  ste, da li slučajno ili namjerno, da je novim izmjenama Zakona o javnim nabavkama od sredine tekuće godine, precizirano da konsultantske usluge ne podliježu istom. Čisto da se zna ko poštuje zakon.

„Pink partija“ zaboravlja na brojne „uspješne projekte“ u Kotoru počev od 900 000 eura uloženih u projekat lifta do tvrđave (provozajte se da osvježite sjećanje), prodaje hotela Fjord uz pompezne najave za novi (častimo vas noćenje) do  instant partijskog zapošljavanja pa danas imamo cijeli DPS podmladak u Luci (da ste sigurni da je brod vezan kako treba).

„Pink partija“ zaboravlja da je od Kotora htjela da napravi vlasništvo – Luku Prve banke.

Možda bi vam zdravije bilo da se okanete postavljanja dijagnoze SDP-u i posvetite se prevenciji lične, jer će vas vaša odvesti u ZIKS, a da toga nećete ni biti svjesni.

 

OPŠTINSKI ODBOR SDP KOTOR 

Kotor

SDP Kotor: Kotorani vide ko rješava decenijske probleme

Kad jedna partija kao što je DPS (Decenijska Pohara Strvinara), godinama ne uradi ništa za svoj grad  (a vremena su imali na pretek) ,nego čak sta vise sprovede takvu poharu , ovi očajnički pokušaji da se uzdignu u očima svojih sugrađana kroz neistinite i maliciozne izjave na račun  SDP-a , izazivaju sažaljenje. Kolektivna amnezija, ili staračka demencija (godine vlasti im učiniše to, jer ostariše u vladajućim foteljama ) naših političkih oponenata očito uzima maha.

„Pink partija“  zaboravlja na svoje „uspjehe“ gazdovanja državnom svojinom i postavljanje svojih „stručnih kadrova“ sa debelim kriminalnim dosijeima na rukovodeća mjesta, počev od opštinskih odbora pa do javnih preduzeća. Podjsecamo ih na  Rađenoviće , Maroviće, Kuljače…. i tako redom duž našeg lijepog primorja. Nije lijepo prijatelje  u nevolji zaboraviti.

„Pink partija“  zaboravlja da nam je u kotorskoj opštini  u amanet ostavila preko 300 nerješenih predmeta , pa smo morali da pored njihovih pet diplomiranih pravnika (od koji tri pripravnika) angažujemo sposobnog advokata koji će to riješiti u razumnom roku na efikasniji način. Možda je njih tu zaboljelo što je baš taj advokat među prvim slučajevima riješio spor oko čuvenog OKG-DPS FK „Bokelj“ i predmetnu imovinu vratio opštini. Zato vjerovatno tolika ozlojeđenost jer im neko skide masku ,a kotorske zimske maškare tek dolaze.

Što je najbitnije „Pink partija“  zaboravlja da smo mi još uvjek tu, na vlasti u Kotoru (nekadašnji kočničar za njihova nedjela , a danas pokretačka snaga nove koalicione vlasti) da podsjetimo građane na pravu istinu.

I naravno, više nego očigledno vas boli činjenica da smo počeli da rješavamo probleme građana Kotora i što zbog toga sve veći broj vaših pristalica dolazi kod nas. Pali ste na 32% na posljednjih lokalnim izborima, danas vjerovatno nemate ni 30%. Kotorani vide ko rješava decenijske probleme, a ko ih napravio. Vide i ko puni crnu hroniku i spuške ćelije, i da imaju samo jednu partijsku knjižicu –  knjižicu Organizovane Kriminalne Grupe (OKG) DPS.

Zato vam je mnogi i vraćaju ovih dana jer ne žele takvo nasljeđe za sebe i svoje familije.

Shvatamo i kolika je vaša navodna “briga” za Kotor bila – voljeli ste ovaj grad do posljednjeg eura, plaže, ponte ili Luke. Pošto je to vaša mjera patriotizma, podsjećamo vas da će poslije rada nadležnih organa mnogi putem Marovića, Kuljače ili Rađenovića. Samo da između sebe izaberete svjedoke saradnike, jer je to najtraženije mjesto u strukturi DPS-a.

 

OPŠTINSKI ODBOR

SDP KOTOR

Novak Adzic

Adžić: O vlasti DPS-a u vremenu rata, smrti, mržnje, gladi i sankcija

Ondašnja monolitna DPS vlast je, potčinjena Miloševiću i njegovoj autokratiji, bila orijentisana otvoreno antievropski i protiv NATO-a. I bila je kategorički, tada i godinama potom, protiv obnove nezavisnosti Crne Gore.

DPS

(IZ ISTORIJE CRNE GORE 1991-1995)

Za Crnu Goru tog vremena, pod okriljem apsolutne vlasti i moći DPS i drugih saučesnika politike i ideologije tadašnjeg režima, koji je bio ne samo pod presudnim uticajem, već i pod protektoratom, srpskog “vožda“ Slobodana Miloševića i njegovih eksponenata i ratnih protagonista, prof. dr akademik Pavle Mijović, predsjednik Crnogorskog PEN Centra, napisao je (22. maja 1992.), između ostalog, da ona “pred našim očima nestaje”, te da “ubijamo Dubrovnik”. Akademik Mijović, u istorijskoj retrospektivi, potom konstatuje: “Ubili smo nezavisnu, samostalnu državu Kraljevinu Crnu Goru i svrgli njenu najzaslužniju dinastiju Petrovića” (misli na- tragičnu po Crnu Goru – 1918. godinu; prim.N.A). Svjestan činjenice ondašnje, naše, opskurne, društvene stvarnosti i političke zbilje, kad je monolitni DPS vršio apsolutnu vlast u Republici CG, dr Mijović, zatim, bilježi: “Sad se naočigled svijeta ubija ime crnogorsko i crnogorski Njegoš, crnogorska književnost i umjetnost”. Ipak, uprkos tadašnjoj našoj sumornoj stvarnosti, akademik  Mijović vjeruje u buduće uskrsnuće slobodne i nezavisne Crne Gore, pa, u tom smislu, predviđa, kada veli: “Vjerujem u Feniks, pticu koja će iz pepela vaskrsnuti i vratiti nam slobodu, pravo na sopstveni život u svojoj zemlji”. Akademik Mijović izražava nadu i očekivanje da će se CG i Crnogorcima, vratiti u budućnosti sva, njoj i njenom narodu, prirodna, pripadajuća i neotuđiva, ljudska, građanska, politička i kulturna prava. Za akademika CANU i predsjednika – od vlasti DPS tada proskribovanog i proganjanog – Crnogorskog PEN Centra, dr Mijovića, nema dileme u uvjerenju da će se to, zaista, futuristički i dogoditi. Zato on, optimistički za budućnost CG i crnogorskog naroda, konstatuje: “Kad već vjerujem u Feniksa – vjerujem i u neuništivost Crne Gore i Crnogoraca, i crnogorskog Njegoša i crnogorske književnosti i umjetnosti i uopšte u onaj dio našeg narodnog uma i njegovih oživotvorenja u jedan entitet koji se uklapa u evropske i mediteranske civilizacije. Ta svijetla budućnost, u ovom čašu, nam se ukazuje slomom jedne unutrašnje agresije posljednjim činom, zla i otimačina, prevara i opsesija lažnim veličinama, podlošću i besprimjernim lukavstvom”. Ne zaboravlja akademik Mijović da eksplanira, evidentnu, činjenicu da je “našem narodu očigledno um bio pomračen posljednjih godina” i nagovještava da se “pomaljaju zraci izlaska iz teške depresije, koja je porodila sve naše histerije, šizofrenije i sve porive agresivnosti pa pokrenula i zaspali sindrom divljaštva. Mi, eto, živimo u takvo eri”, rezolutan je i decidiran dr Mijović u svom javnom iskazu; u svojoj analizi i kritičkom prikazu ondašnje društvene stvarnosti, ne samo crnogorskog društva, već i društva na prostoru koji je obuhvatao jedan dio, već bivše, mrtve, ubijene države – SFRJ (Vidi o tome detaljno: Prof. dr Pavle Mijović,“Moj penovski lament”, Monitor, Podgorica, broj 83, od 22. maja 1992, str. 38-39).

Političko, partijsko i državno rukovodstvo CG, ustoličeno na vlast prevratom 1989, a oličeno u ondašnjem SKCG/docnijem DPS-u, donijelo je Crnoj Gori i njenom narodu ogromno posrnuće, od dolaska na vlast i potom, naročito do 1997.  DPS je osvojila na izborima 1992. apsolutnu većinu mandata u Skupštini RCG i vršila je u tom mandatu nekontrolisanu vlast, produkujući jako štetne posljedice po Crnu Goru i njeno društvo.

Vlast DPS uz podršku njenih velikosrpskih saveznika i saradnika, oličena u trijumviratu Momir Bulatović, pretsjednik, Milo Đukanović, potpredsjednik i Svetozar Marović, generalni sekretar, uvela je, prevarnim referendumom, od 1. marta 1992, Crnu Goru u sastav „SRJ“, u kojoj je, tokom čitavog perioda njenog trajanja CG bila više nego neravnopravna sa Srbijom, s kojom je formalno činila „dvočlanu federaciju“. O položaju i iskustvu CG unutar „državne zajednice“, nazvane SRJ, i konsekvencama koje su je godinama, tada, pogađale, te o učincima njene republičke DPS vlasti u demontaži, disoluciji bivše SFRJ, rezonovao je i interpretirao  na naučnom skupu održanom 1999. u CANU dr Radovan Radonjić, politikolog i istoriograf, redovni profesor Pravnog fakulteta Univerziteta CG, sljedećom percepcijom i opservacijom: “Od svih bivših jugoslovenskih republika, jedino je Crna Gora iz ‘rata za mir izašla sa bitno umanjenom (umjesto osnaženom i formalno i faktički osnaženom) državnošću. Jedino je Crna Gora uvučena u zajedništvo, čiju jednu od glavnih, i posve legalnih ‘integracionih komponenti’, čini potiranje, njenog etničkog, duhovnog i svakog drugog identiteta i integriteta. To je bilo previše čak i za najveći dio onih njenih građana, čija spremnost na bezgranično žrtvovanje za ideju zajedničke države nije nikada dolazila u pitanje. Još jednom se pokazalo da je Berđajev bio u pravu: dobro je nesagledivo bez zla. Samodestrukcija oficijelne Crne Gore, bila je bez presedana. Crnogorska vlast se dobrovoljno potčinila ingerencijama šefa druge federalne jedinice. Crna Gora je znatno više od federalnog partnera, svoja suverena prava prenijela na ’savezne organe’. Bez presedana je bila asimilatorska politika Srbije prema Crnoj Gori, sračunata na to da se, poput vjere i jezika, ’sve učini zajedničkim’. Time, ipak, nijesu umanjene istorijske, kulturne, etničke, etičke, psihološke i aksiološke razlike među federalnim partnerima“ (Dr Radovan Radonjić, „Crnogorska enigma“, Podgorica, 2002, str. 40-41).

Apsolutna vlast u rukama DPS-a, dugo godina, bila je vjerni sljedbenik režima S. Miloševića i koalicioni partner njegovog SPS-a. Predsjednik Republike Srbije, Slobodan Milošević raspisao je, 20. oktobra 1993. prijevremene parlamentarne izbore u Srbiji, koji su zakazani (i održani) 19. decembra 1993. Na tim izborima, u propagandi i agitaciji, podršku Miloševićevom SPS-u otvoreno i eksplicitno je pružila DPS, odnosno, njeno vođstvo, oličeno u trijumviratu Momir Bulatović-Milo Đukanović-Svetozar Marović. U znak podrške Miloševiću i SPS-u, novembra 1993, predsjednik RCG i jedinstvenog DPS-a Momir Bulatović je, u intervjuu Tanjugu, rekao da “za CG nema alternative van SRJ“ i da “ne treba kriti da DPS navija za SPS“. Za M. Bulatovića nije bilo dileme, kada je u ulozi lidera DPS-a tada podvukao, komentarišući odnose između CG i Srbije, da je SRJ “naša država; mi smo je stvorili i u njoj se osjećamo ravnopravno“. Da ne bi ostala ni trunka sumnje u vjernost savezu sa Srbijom u okviru SRJ, kojom je de facto upravljao Milošević, a u kojoj je CG, doista, bila neravnopravna republika, M. Bulatović je, u ime vlasti u CG, apodiktički tvrdio: “Meni je, iskreno rečeno, dosadilo da stalno pravdam Crnu Goru da ona kada jasno iskaže i istakne svoj zahtjev u odnosu na federaciju nije nikakva separatistička republika“. Iako je to bilo u vremenu kad je vlast u Beogradu, svojom skupštinskom većinom u parlamentu SRJ, često odbacivala brojne crnogorske prijedloge i zahtjeve, to nije smetalo lidera DPS M. Bulatovića da tada saopšti: “SRJ, ipak, ima demokratsku perspektivu. Ona je država za koju se valjalo boriti i mislim da je većina građana iz Crne Gore i Srbije upravo tako opredijeljena“.  Tada je idejni i politički saborac tandema Momir-Milo, generalni sekretar DPS-a S. Marović, u ime DPS-a, takođe, beogradskom Tanjugu izjavio: “SRJ je realnost, koju smo izabrali i vjerujemo u tu zajednicu bez obzira na iskušenja”. S. Marović, ideolog i jedan od vođa DPS više decenija, saopštio je tada da se za nezavisnu CG zalažu “samo neke marginalne političke grupe, koje nemaju nikakvih šansi, s obzirom na duboke korijene jedinstva Crne Gore sa Srbijom, na istu kulturu, istoriju i ciljeve”. Tada je S. Marović u ime DPS-a (1993) rekao Tanjugu i sljedeće: “Duboko vjerujemo da SPS ima pravo da se najviše nada je ima najboljeg prvog čovjeka u ovom narodu, koji je pokazao da najbolje razumije svoj narod i državne interese”. 

Na parlamentarnim izborima u Srbiji (19. XII 1993), Miloševićeva SPS je ponovo osvojila  vlast i učvrstila svoje pozicije. Koalicija SPS-a sa DPS-om bila je stabilna. S. Milošević i njegov SPS u Srbiji, zajedno sa DPS-om, tvorio je vlast u SRJ, zemlji koja je bila pod teškim sankcijama međunarodne zajednice, izolovanoj od cijelog svijeta. Upravo u to vrijeme, retorika crnogorskog republičkog vrha bila je, kao i ranije, u sukobu sa međunarodnom zajednicom. Među vlastodršcima, u osuđivanju politike međunarodne zajednice prema režimu SRJ (a time i vlastima u RCG u njenom sastavu) i bespoštednom atakovanju na nju, isticao se i ondašnji premijer RCG i potpredsjednik DPS g. Milo Đukanović. Tako je Đukanović, recimo, novembra 1993, u emisiji Refleksi na TVCG, između ostalog, žestoko, više nego kritički, govorio o, kako je, rekao, „kreatorima jedne nerazumne politike, koju međunarodna zajednica vodi prema Jugoslaviji“. Za g. Đukanovića, onda, nije bilo dvojbe, u obračunu i inaćenju sa međunarodnom zajednicom, zapravo, sa Evropskom zajednicom, SAD, UN i NATO, kada im je, rezolutno, u toj emisiji, poručio: “Više sam nego uvjeren, bude li ikada upostavljen taj novi svjetski poredak i bude li u novoj suštini imao neophodnu dozu pravičnosti da neko za ovu, nije tvrda riječ, genocidnu politiku prema jednom narodu, prema jednoj državi, morati da odgovara“ (Vidi o tome i: Olja Obradović, „Osvajanje ’najboljeg prvog čovjeka’“, Monitor, br.162, od 26. XI 1993, str. 9-10). 

Tada je vlast u CG u rukama DPS-a bila entievropska, okrenuta protiv „mrskog“ Zapada, odnosno, međunarodne zajednice u cjelosti, koja je, po ondašnjim impresijama i ocjenama premijera g.  Đukanovića, prema SRJ i narodu u njoj vodila „genocidnu politiku“. Za razliku od ondašnje građanske političke opozicije u Crnoj Gori i Monitora, te i drugih kulturnih, književnih i novinarskih asocijacija, koji su se zalagali za slobodnu, demokratsku, nezavisnu i međunarodno priznatu CG, okrenutu prema Evropi i zapadnom svijetu. Elem, ondašnja monolitna DPS vlast je, potčinjena Miloševiću i njegovoj autokratiji, bila orijentisana otvoreno antievropski i anti NATO. I bila je kategorički, tada i godinama potom, protiv obnove nezavisne CG. To vrijedi zapamtiti i znati, jer što Gete kaže: “Činjenice se ne mogu ignorisati bez opasnosti po ignorante“.

Autor je diplomirani pravnik i istoričar, magistar i doktorand istorijskih nauka i saradnik u nastavi na Odsjeku za istoriju Filozofskog fakulteta Univerziteta CG u Nikšiću

Tivat

SDP Tivat: Izdvojiti sredstva za nabavku zamjenskih palmi

Odbornički klub SDP-a u Skupštini opštine Tivat na sjednici održanoj dana 07.11.2017. postavio je sljedeće odborničko pitanje: ,, Da li su u Budžetu opštine Tivat za 2018 godinu predviđena sredstva I kolika, za nabavku zamjenskih palmi, otpornih na surlaša, kojima bi se zamijenile uništene, kako bi riva Pine I lastovska riva dočekale sljedeću turističku sezonu onakve kakve ih turisti žele vidjeti?”

Isto pitanje inicirano je I tokom javne rasprave o nacrtu Budžeta za 2018 godinu I zadovoljni smo što u, upravo pristiglom, materijalu za sjednicu SO koja će se održati 21.12. nalazimo pod šifrom 4416 opredijeljenih 100.000,00 eura za nabavku palmi – Pine.

Na žalost, moramo konstatovati da možda ni taj iznos neće biti dovoljan da dobijemo palme u onoj veličini kakve su bile I da vratimo vizuelni identitet naše rive.  Blijedi pokušaj sađenja nekih “baby” palmi od prije par dana izazavao je samo negativne reakcije I podsmijeh građana. A gdje su nam Opatovo, Donja Lastva i drugi djelovi grada koje turisti pamte baš po palmama i koje su dio sjećanja svakog građanina ovog grada?

Moglo je drugačije.

Prvi natpis o pojavi crvenog surlaša pojavio se 21.08.2013.g. i trebalo je djelovati preventivno, odmah osmisliti strategiju borbe koja bi krenula sa državnog vrha i hitno mjenjati zakon iz ove oblasti. Ministarstvo poljoprivrede i Ministarstvo održivog razvoja i turizma morali su da shvate ozbiljnost problema, jer su posljedice katastrofalne. Rješavanje posljedica opterećuje budžet opštine Tivat, a čak i nijesmo sigurni da će dati rezultate koje očekujemo.

Rigorozniji zakon koji bi propisivao način tretiranja kako na javnim tako i na privatnm površinama već postoji u zemljama Mediterana i samo ga je trebalo primijeniti i kod nas. Fitosanitarna uprava preporučivala je 6 – 7 tretiranja mjesečno I to prskanjem hem.otrovima iako injektiranje daje bolje rezultate I manje je štetno za okolinu. Na žalost u našem gradu se nije primjenjivala ova dinamika tretiranja. Vlasnici palmi koji su primjenjivali tretiranja više puta mjesečno uspjeli su da spasu svoja stable.

Postoje, međutim, vlasnici napadnutih stabala koji nijesu u finansijskoj situaciji da tretiraju palme insekticidima, a nijesu ni u mogućnosti da ih sami trajno unište, jer to zahtijeva posebne zaštitne radnje za koje su potrebna sredstva u iznosu od 250-400 eur. Smatramo da bi lokalna samouprava morala da se suoči sa ovim problemom na način da se najezda crvenog surlaša smatra vrstom epidemije i da se borba odvija kako na javnim tako i na privatnim površinama da bi imali djelimično pozitivne rezultate.

Građani očekuju da vide rezultate borbe protiv crvenog surlaša što prije, jer mirno posmatranje promjene izgleda Tivta i Boke, osim naše tuge, donijeće nam i negativne bodove na turističkoj rang listi.

OO SDP Tivat

Mirko S

Stanić: Pink poslanici smjenjuju Ivanovića

Odluka Administrativnog odbora kojom je predložena smjena Darka Ivanovića iz Savjeta Agencije za elektronske medije pokazuje da režim DPS-a i satelitskih partija koje ga podržavaju ulazi u završnu fazu obračuna sa nezavivisnim institucijama u Crnoj Gori.

Jednoglasna podrška nezakonitoj odluci pokazuje da su Pink poslanici odlučili da im je bitnija ružičašta stvarnost nego ljudi i institicije koji štite Crnu Goru.

Ivanović po Zakonu nije mogao biti smijenjen, ni po jednoj normi koja je predviđena za smjenu i dobiće sigurno slučaj ukoliko se odluči da pravdu potraži pred sudom. Ali na ljudima koji su digli ruku za njegovu smjenu ostaje mrlja i sramota što su postali obični pioni Pink politike iz kuhinje vlasnika DPS-a.

To nijesu poslanici, nego dizači protiv svega što je u interesu Crne Gore. Tako su prvo krenuli u obračun za Nikolom Vukčevićem i Goranom Đurovićem iz Savjeta RTCG, danas nastavljaju sa Savjetom AEM-a kako bi u našoj zemlji dobili ružičastu stvarnost, kad već imamo pink partiju na vlasti, sa pink gospodarom nazovi poslanika.

Sramni postupci koje sprovodi ovih mjeseci Administrativni odbor na čelu sa Luiđom Škreljom će sigurno biti predmet pažnje naših međunarodnih partnera, koji od Crne Gore uvijek traže izgradnju nezavisnih institucija.

Po Škrelji i dizačima ruku iz Administrativnog, mjera objektivnog i korektnog je minut-dva, a volja vlasnika DPS sveto pismo. Poručujemo i Ivanoviću i Vukčeviću i Đuroviću i svima koji su danas na udaru pink hobotnice da nijesu sami, da je uz njih građanska, evropska i moderna Crna Gora, a da će pink poslanici ostati upisani u sramotni dio istorije crnogorskog parlamentarizma.

Mirko Stanić

Portparol SDP